Haar haar

Nim. Dat is toch een bijzonder geval. Ze werd geboren met het kaalste koppetje van de drie, maar tegenwoordig noemen we haar Rapunzel.

Nims haar is lang. Heel. Erg. Lang. Het hangt zo ongeveer tussen haar billen. Je kunt je voorstellen dat we daar ‘s ochtends extra tijd voor moeten inplannen, maar ook dat het fantastisch mooi is om te zien als het geborsteld en wel achter haar aan zweeft.

Maar haar dat zo lang is, is soms ook lastig. Het blijft haken achter fietssturen en deurklinken, je gaat er op zitten en het duurt drie keer zo lang om fatsoenlijk te wassen en uit te kammen. Dus een bezoekje aan de kapper is af en toe best een fijn uitje. Ook vandaag stond er op de agenda dat er wel een stukje af mocht. En dat stukje… werd een stuk.

We hadden al vaker aan Nim uitgelegd dat je je haar ook kunt doneren. En dat ze er dan pruiken van kunnen maken. Nim liever wilde – puntje bij paaltje – toch nooit zo’n stuk afknippen en zodoende kwamen we altijd uit op ‘even bijpunten’. Maar deze keer werd er wat serieuzer over nagedacht en uiteindelijk besloot ze dat er maar liefst 35 centimeter vanaf mocht zodat iemand anders heel veel geluk mag hebben van haar haar.

Dus: vlechtjes in, schaar erlangs, en weg waren ze. Prachtige vlechtjes die de Haarstichting gaat ontvangen, en een dochter die er ineens heel anders uitziet (en trouwens nog stééds lang haar heeft nà deze knipbeurt… ik onderdruk enige jaloezie).

We hopen dat haar lokken iemand gelukkig gaan maken en vooralsnog vindt Nim het best praktisch, een stukje korter. Maar we gaan er vanuit dat we volgend jaar gewoon weer elke ochtend een meter haar door staan te kammen 😊

Aanbevolen artikelen