Posted by on 29-nov-2011 in isin, kinderen, neas, nim | 0 comments

Inderdaad. Wat gaat de tijd snel. Het is allemaal niet bij te benen. Werken, kinderen opvoeden, boeken volschrijven, bloggen, foto’s bestellen en inplakken, baby’s, flessen, peuters, psz, eigenlijk is het gewoon teveel om allemaal bewust mee te kunnen maken. Maar leuk is het ook! Want wat zijn er weer een mijlpalen bereikt!

Laten we maar eens met Neas beginnen. Die heeft inmiddels twee ondertandjes gekregen. Vlak na elkaar. Dat ging gepaard met de nodige gebroken nachten – maar dat waren we toch al gewend – en een heleboel flatskakluiers. En ineens waren ze er: twee vlijmscherpe bijtertjes in zijn voorheen tandeloze snuit. En wat staan ze ‘m schattig.

Staan, lopen, kruipen
We zijn nog niet klaar met Neas, hij had nog meer trucjes in zijn doosje. Staan. Staan is het nieuwe zitten. Staan aan de bank, staan aan de tafel, staan in de box en natuurlijk ook in bed als hij eigenlijk moet slapen. Zo gaat dat nu eenmaal. En toen ie ontdekt had dat staan leuk was, besloot hij dat ie ook wel eens een stukje kon gaan lopen. Geef Neas twee vingers en hij hobbelt op z’n kromme pootjes de hele kamer rond. Al schaterend. Als er geen ouder voorhanden is, gaat Neas aan de kruiperij. Elke dag kan ie harder. Hij weet nu in ’n mum van tijd de kinderkamer uit te tijgeren en komt dan gevaarlijk dicht bij het trapgat, waar paps en mams ‘m met een luid en duidelijk ‘uh-uh’ weer vandaan grissen.

Mevrouwtje Praatgraag
Nim dus. Die kletst steeds meer. En beter. Haar grote mijlpaal is dat de nu wat vaker de ‘g’ en de ‘r’ netjes uitspreekt. Die waren voorheen ‘k’ en ‘l’ en dat zorgde nogal eens voor bedenkelijke gezichten bij voorbijgangers als ze trots vertelde dat ze een ‘klote plas had kedaan’.  Ze wordt ook steeds wijzer. Zo ontdekte ze dat papa haren in zijn neus had. Dat is natuurlijk een bijzonder fenomeen. ‘Papa, jij hebt haren in je neus. En ik snottebellen.’ En wat een schatje is Nim. Had ik dat al honderd keer gezegd? Ze is zó’n leuk meisje!

Groot
En Isin. Jeetje. Die wordt gewoon groot. Heel groot. Hij wordt over iets meer dan een maandje al vier jaar. Het is echt onvoorstelbaar dat hij alweer vier jaar bij ons is. Vandaag kreeg hij een briefkaart van de Agatha Snellenschool, ondertekend door zijn toekomstige juffen Rinke en Wendy. ‘Welkom op de Agatha Snellenschool, Isin, we verwachten je op maandag 9 januari om 8.30 uur.’ Wauw. Ik sta te trillen op mijn benen. Isin is er nogal relaxed onder. Die is hartstikke groos met zijn Sesamstraatkaart van de ‘echte’ kleuterschool en heeft hem gelijk op zijn prikbord geplakt.

O, wat gaat het snel allemaal. Nog even en ze zijn het huis uit :-(