Posted by on 18-dec-2011 in kinderen, neas | 0 comments

Een dedicated post voor Neas. Neas… het kleinste, liefste, fijnste mensje dat ik ken. Neas die zich de hele godganse dag door vader of moeder van hot naar her laat slepen en daar nooit over klaagt. Neas, die zelfs onder een dampend, lekkend bakfietsdakje temidden van een schreeuwende broer en zus in de zeikende regen nog lief ligt te lachen. 

Wat een mannetje! Ik geniet zo ontzettend van hem! Er zijn van die dagen dat ik de hemel op mijn blote knieën dank voor het feit dat hij er is. De dagen waarop we stroopzwemmen. Waarop alles linksom in plaats van rechtsom gaat. Waarop Isin en Nim om het hardst schreeuwen, mijn trommelvliezen gescheurd zijn, ik de hele dag tot honderd tel om niet te ontploffen van pure geestelijke onmacht… en dan is daar Neas. Gelukkig! Hij kan me aankijken met zo’n veelbetekenende blik. Iets in de trant van: ‘Mama, waar maak je je nou druk om? Een beetje rommel en wat herrie… de wereld vergaat niet hoor.’ Heerlijk.

Glimlach
Nu moet ik zeggen dat Neas een van de aanstekelijkste glimlachjes heeft die er bestaat. Er zijn kinderen die bijna nooit lachen. Ik denk dat Neas al hun lachjes bij elkaar heeft gejat en dat hij er daarom zelf zo goed in is. En met die ondeugende snuit maakt ie mij ook altijd aan het lachen. De wereld relativeert altijd een beetje als ik naar ‘m kijk. Heb ik bij Isin en Nim ook wel, maar dat zijn toch peuters met eigen willetjes en eigenwijze buien… en Neas is nog zo klein dat ie alles heel puur beleeft. Hij vindt alles mooi, spannend, leuk en ziet het hele leven als een ontdekkingsfeest. Niet als iets wat niet naar zijn wil buigt.

Hard, maar waar
Nu komt er natuurlijk een dag dat ook hij aan de peuterpuberij gaat. Ik vrees voor dat moment. Dan is hij ook dat onschuldige kwijt. Dan wordt er door hem ook wat afgeschreeuwd, getrapt, gebeten en geslagen en dan zal meneer ook wel eens op de gang gezet worden. Allemaal dingen waar ik momenteel mijn buik al vol van heb. Na vier jaar peuteren (in het kwadraat) denk ik trouwens dat iedereen er wel klaar mee zou zijn, maar dat terzijde. Ik kan alleen maar hopen dat het heel kort en heel mild zal zijn, en dat ik heel snel mijn vrolijke, fijne mannetje weer terug heb. Want wat een verrijking van het leven is hij.