Posted by on 22-May-2017 in de wereld om ons heen, kinderen | 0 comments

Eén van de leukste evenementen in het jaar is Fête de la Nature. Want op deze twee heerlijke dagen is er buiten zoveel leuks te beleven. Natuurlijk is buiten zijn altijd een feestje, maar tijdens Fête kunnen kinderen én volwassenen dubbel genieten. Wij pakten ons goede humeur en een paar eurootjes in en vierden Fête dit jaar op Rhijnauwen.

We liepen van Amelisweerd langs het water richting Rhijnauwen. Een cadeautje, want we spotten onderweg een paar grauwe ganzen, een meerkoet met babies en een vader + moeder nijlgans met een stapeltje fluffige kleintjes.
 

Hekserij

Het Vogelnest is gewoonlijk alleen open voor kinderfeestjes of schooluitjes, maar vandaag dus ook voor ,Fête. We kropen door een poortje van takken, kochten een stempelkaart voor alle leuke dingen en slopen vervolgens door het hoge gras richting de heksentent. Maar dát was een buitenkansje: in ruil voor een luttel stempeltje op onze kaart, mochten we een zinderende toverstok maken. Normaliter moet je als heks nogal wat moeite doen om je eigen staf te verdienen, maar wij konden na een half uur intensief knutselen al een aardig potje magie over elkander uitstorten. Gewapend met toverstaf en de nodige heksenkruiden uit de nabije omgeving, brouwden we vervolgens een hoogst glitterig heksendrankje waarvan we de werking tot op heden nog niet hebben durven vaststellen.

Klimmen

Een aantal bomen waren door de klimclub voorzien van banden met voetsteuntjes. Nim zag zichzelf wel in de boom zitten, dus ook daar stempelden we af. Nim werd stevig vastgegespt (heksenbezems waren niet toegestaan op het terrein, dus vliegen was geen optie) en mocht daarna omhoog klauteren. Leuker dan omhoog was stiekem het abseilen :)

Beestjes

Een buitendag zonder beestjes bestaat niet. En mocht je er na zo’n dag nog geen genoeg van hebben, kun je ze naar je eigen tuin postzegel lokken met een insectennestje. Die maak je in een handomdraai van een stenen potje, hooi en een touwtje. Inmiddels hangen onze nestjes aan de muur en we wachten ongeduldig op bewoners. Zo goedkoop vond nooit iemand woonruimte in centrum Utrecht.

 

De fik d’r in

Fik! Dat trekt altijd de aandacht, helemaal als je het zelf mag maken. Kundig voorzien van tekst, uitleg en magnesiumstick, beenden we naar een stenen schaal met hooi. Om ons heen zagen we bij talloze gezinnen vonken overspringen (niet van de liefde, red.) maar er ontbrande weinig vuur. Dat doen wij beter, dachten we. Na twintig minuten hadden we veel zweet, kapotte vingers en nog steeds vers hooi. Dat was een desillusie. Vuur maken gaat je niet in de kouwe kleren zitten. Hoewel de kleintjes prachtvonken van hun stick lieten spatten, ontbrande er niets. Gelukkig was daar een behulpzame supersurvivaller, die met een paar ferme vonken (en een beetje toverkracht, maar dat vertellen we hem niet) toch onze hooiberg in de hens wist te zetten. Hoera! Vuur!

 
Wij weten het nu al zeker: zoveel leuke dingen op zo’n mooie plek. Volgend jaar zijn we weer van de partij!