Gelukkig… er zit wat tegen.

lezen

We zijn lekker bezig met het opknappen van Nims kamer. We hopen dat we haar voor haar verjaardag (in juni) haar eigen stekje kunnen geven, hoe leuk zou dat zijn! Nou waren we lekker op dreef en er zat eens een keer niets tegen… tot we de dagborden van het raamkozijn eruit haalden…

Juist, dat kozijn, dat was er niet meer. Gelukkig hadden we een tegenvallertje, we waren al helemaal ontregeld door het feit dat alles meezat. Hoe dan ook: we belden Willem (onze aannemer) en die maakte een prachtig nieuw kozijn, dat hij er vandaag in kwam zetten. Hulde! Nu kunnen wij straks fijn verder met de rest.

En de rest van de dag… daar wil ik het niet te lang over hebben. Hoewel we het hier heel goed doen, 24/7 met z’n allen op elkanders lip, was mijn hoofd het wel even zat vandaag. Veel afleiding, dingetjes die ‘even tussendoor’ moeten, het geklier van kinderen, gegiebel, gekwebbel, geruzie en onredelijkheid, het door het huis sjezen met water en blubbervoeten… en ondertussen probeer je dan nog heel hard een paar uur te werken met de concentratieboog van een gemiddelde garnaal. Slecht plan. Op een gegeven moment moet je dan ook maar gewoon toegeven dat morgen misschien een betere dag is om wat voor elkaar te krijgen.

En troost: een potje Kubb in het park mét de kids gaat dan wel fijn. En een beetje Zen innen door een poosje naar wapperende gordijnen in een lentebriesje te kijken helpt ook wel. Mijn eeuwig lezende kinderen mogen er ook zijn. Zelf lezen is fijn. Dank aan de uitvinders van de Nintendo Switch. En het klapstuk van de dag: Kymon, die zich geen mallemoer aantrekt van wat voor amok dan ook. Morgen weer een dag 🙂

Aanbevolen artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *