amelisweerd Gezin

Hemelvaartsdag op Amelisweerd

Hemelvaartsdag was een van de mooiste dagen die we hadden de afgelopen tijd. Volop zon en zomerse temperaturen. We wilden daar goed van genieten, dus gingen we – voordat de rest van Utrecht wakker was – in alle vroegte naar Nieuw Amelisweerd.

Nu we in ons nieuwe huis wonen, zijn we binnen een paar minuutjes in Amelisweerd… een cadeautje, want het is en blijft een geweldig gebied om even neer te strijken. Helemaal als je er bent in de vroege ochtend en je er (bijna) niemand tegenkomt.

Het spreekt altijd tot de verbeelding: de overwoekerde oprijlaan, die er vroeger fantastisch uit moet hebben gezien (en dat nu nog steeds doet, op z’n eigen manier), een oude pilaar in het niets, de wolken fluitekruid die het landhuis omringen… Er valt genoeg te genieten.

nieuw amelisweerd

En de naam Amelisweerd: waar komt die eigenlijk vandaan? Er komen zoveel mensen, maar ik vraag me af of bezoekers dat wel eens uitzoeken. Dus bij deze; in de 13e eeuw werd ridder Amelis (of Amelius) door de proosdij van Oudmunster met een waard (of weerd, wat een vlak landschap is) beleend. In het Latijn werd hij Amelis de Insula genoemd, wat Amelis uit de Weerd betekent. Voilá, mini-geschiedenisles 😉

Ik vind het ook wel leuk om te weten waar de eenzame pilaar op Nieuw Amelisweerd vandaan komt, maar daar kan ik zo snel nog niets over vinden. Dus als iemand nog een idee heeft…?

Aan de ene kant een mooie wandeling, prachtig weer en – ondanks corona – veel vrijheid. Jammergenoeg stond daar ook wat tegenover. Mijn schoonvader die (weer) in het ziekenhuis ligt en dat allemaal moet missen. Ook mensen om zich heen mist hij, want er mag maar één persoon kort op bezoek komen vanwege alle maatregelen. We hopen maar dat iedereen straks weer alle vrijheid heeft om buiten én dichtbij elkaar te zijn.

amelisweerd
Hanneke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *