Dag lieve Misae

Misae

Woensdag is Misae gestorven. Zomaar. Heel snel. Maandag ging ik met haar naar de dierenarts. Ze zagen niets bijzonders aan haar, behalve dat ze wat mager was. Dinsdag volgde de uitslag van de bloedtest. Woensdag was ze er niet meer.

Negen jaar, dat is niet zo oud. We hadden verwacht dat ze nog minstens negen jaar bij ons zou zijn. Maar het liep helemaal anders.

Als kitten haalden we Misae op in Oldenzaal. Een heel klein, speels beestje, dat vastgeplakt zat aan haar broertje. Verkocht waren we, in plaats van één, namen we twee kittens mee. Misae en Kymon.

Ze hebben wat beleefd… ze groeiden op met drie kleine kinderen, dus er is heel wat geknuffeld, geplet en aan staarten getrokken. Ze verhuisden mee van Oog in Al naar de Magdalenastraat en van de Magdalenastraat naar ons nieuwe huis, met eindelijk een grote achtertuin, waar Misae graag door het gras kroop en achter vliegjes aan holde. Tot een paar weken geleden.

Toen begon ze minder te eten en werd ze steeds magerder. De dierenarts constateerde dat haar niertjes helemaal stuk waren en dat er niets meer aan gedaan kon worden. Zo snel kan het gaan…

Nu ligt ze bij ons in de achtertuin, tussen de bloemen.

Arme, lieve Misae.
We missen je nu al en we gaan je nooit vergeten.

Aanbevolen artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *